به گزارش پایگاه خبری نشان :

سیل آن روز پایتخت از رودخانه گلابدره آغاز شد و در مسیر خود سد ساخته شده توسط جهاد سازندگی را به‌صورت کامل تخریب کرد و صدها تن گل و لای و سنگ را به سمت میدان تجریش و محله‌های شمالی تهران به حرکت درآورد. سیلاب بخش زیادی از میدان، دالان‌های بازار و تکیه بازار تجریش را تخریب کرد و بیمارستان شهدای تجریش و خیابان‌های مقصود بیگ و بخش‌هایی از خیابان ولی عصر زیر آب رفتند. سیل زمانی به تهران زد که پایتخت نشینان روزی آفتابی را پشت سر می‌گذاشتند و هیچ کس حتی سازمان هواشناسی هم انتظار سیلی عظیم را نداشت.

در اطلاعیه این سازمان که روزنامه اطلاعات ۳ مرداد منتشر کرده نوشته شده:«امشب هوای تهران به‌علت ناپایداری موقتاً ابری همراه با رعد و برق و رگبار خفیف خواهد بود.» اما آسمان نه طبق پیش‌بینی سازمان هواشناسی و نه آفتابی که تا ظهر روی سر تهران بود عمل کرد و ناگهان تگرگ و رگبار شدید آغاز شد و با جریان رودخانه گلابدره که لایروبی درستی نشده بود، سیلی عظیم را رقم زد. درباره آمار جان باختگان این سیل اعداد متناقضی اعلام شده است که بیشترین آن ۳۰۰ کشته است.
خبرنگار روزنامه کیهان گزارش می‌کند: «به‌دنبال رعدوبرق و بارندگی در دامنه البرز، سیل با شدت زیادی دره عبدالله و گلابدره را در بالای کوه‌های دربند و اطراف شمیران درهم کوبید و سپس وارد خیابان دربند و جعفرآباد شد. در خیابان‌های جعفرآباد و دربند ارتفاع آب و گل‌ولای و سنگ‌های کوچک و بزرگ زیاد بود. سیل در دوراهی خیابان دربند و جعفرآباد ۲شاخه شد که قسمتی از آن وارد میدان تجریش و قسمتی دیگر وارد خیابان‌های دربند و دکتر شریعتی شد. در مسیر این دو جریان بازار شمیران درهم کوبیده شد و سیل عده زیادی را با خود به داخل گودال‌ها، مسیل‌ها و خیابان‌های اطراف کشاند.»
همچنین یکی از شاهدان عینی به خبرنگار روزنامه اطلاعات گفته است: «ساعت بین ۱۲:۱۵تا ۱۲:۳۰ظهر در حالی‌ که از ابتدای بازار تجریش به طرف شرق در حرکت بودم، ناگهان مردم فریاد زدند «سیل، سیل، فرار کنید». هجوم مردم به حدی بود که من زمین خوردم و با تلاش بسیار کشان‌کشان خودم را با کمک مردم به کوچه بن‌بستی رساندم. زنگ در ساختمانی را به صدا درآوردیم. اما هر چه منتظر ماندیم از صاحبخانه خبری نشد و مردم از ترس گرفتار‌شدن در سیل، شیشه‌های آپارتمان را شکسته و وارد منزل شدند و خود را به پشت‌بام رساندند.
تا ساعت ۴بعدازظهر حدود ۲هزار نفر از مردم در پشت‌بام‌های اطراف گرفتار شده بودند و سازمان آتش‌نشانی با کمک نیروهای مردمی، به‌وسیله طناب در عرض سرپل تجریش، یک پل هوایی ایجاد کرد و با تلاش بسیار توانستند مردم را نجات دهند.»
یکی از ساکنان اطراف میدان تجریش هم به روزنامه کیهان گفته است: «همه‌‌ چیز در عرض چند دقیقه اتفاق افتاد. رعد و برق و رگبار و سپس سیل مرگبار. من وقتی جریان سیل را دیدم، اتومبیل خود را رها کردم و به خانه دویدم و به طبقه بالا رفتم. از آنجا دیدم که در پایین خیابان افرادی که در بازار تجریش و میدان تجریش بودند همه طعمه سیل شدند. صدای ناله و فریاد در همه‌ جا شنیده می‌شد. صحنه تکان‌دهنده‌ای بود و ناباورانه مردم را می‌دیدم که سیل آنها را برد و هیچ کاری از ما ساخته نبود.»
به‌دنبال جاری شدن این سیل عظیم در تهران وضعیت فوق‌العاده اعلام شد و محمدنبی حبیبی شهردار وقت تهران باتوجه به نگرانی گسترش سیل در مناطق جنوبی شهر از ساکنان محله‌های شرق و جنوب تهران که در مجاورت کانال‌های آب بلوار ابوذر، باروت‌ کوبی شهرری، شهرک مدرس و راه‌آهن زندگی می‌کنند خواست خانه‌هایشان را ترک کنند.
گستردگی سیل و خسارت‌های وارده به میدان تجریش و محله‌های اطراف آن به حدی بود که میدان تجربش حدود ۲ماه برای انجام عملیات پاکسازی و بازسازی بسته بود. در جریان بازسازی‌ها سطح میدان به اندازه ۲۰ تا ۳۰سانتی‌ متر بالاتر آمد./ ایران

برای درج آگهی و رپرتاژ با شماره 09022978397 تماس حاصل فرمایید .